Armagideon Time - The Clash - London 1979

Τετάρτη 17 Ιουνίου 2015

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος μιλά για τον Άρη...


Γράμμα του Άρη στα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ, το Μάρτη του 1945, για το μέλλον του αγώνα

Αποτέλεσμα εικόνας για βελουχιωτης



Μετά την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας και τις αντιρρήσεις του Άρη, οι σχέσεις του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ με την ηγεσία του ΚΚΕ διαταράχθηκαν. Βεβαίως, διαφορές και διχογνωμίες υπήρχαν και κατά τη διάρκεια των προηγούμενων χρόνων, αλλά αυτές εκδηλώνονταν στο πλαίσιο των κομματικών οργάνων και διαδικασιών. Μετά τη Βάρκιζα και την απόφαση του Άρη να μην παραδώσει τα όπλα και να συνεχίσει την ένοπλη δράση στις νέες συνθήκες, οι διαφορές με το Κόμμα πήραν ανοιχτό και δημόσιο χαρακτήρα. Ωστόσο δεν έλειψαν οι προσπάθειες και από τις δύο πλευρές για συνεννόηση. Μια απ΄ αυτές αποτυπώνεται και στο σπαρακτικό γράμμα του Άρη προς τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, που γράφτηκε στις 24 Μαρτίου 1945, «εν πορεία», όπως σημειώνει ο ίδιος. Η πηγή από την οποία δημοσιεύεται η θρυλική αυτή επιστολή είναι το βιβλίο του Γρηγόρη Φαράκου: «Άρης Βελουχιώτης. Το χαμένο αρχείο – Άγνωστα Κείμενα», Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, σελ.400-404.
Προς όλα τα μέλη της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.
Αγαπητοί σύντροφοι,
Με το σημείωμά μου τούτο θα προσπαθήσω να τραβήξω την προσοχή σας στα πιο κάτω.
1. Όπως πιστεύω, θα έχετε πειστεί και εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί και οι Άγγλοι κατακτητές δεν έχουν καμιά πρόθεση να εφαρμόσουν έστω κι αυτή την ετεροβαρή, επιζήμια στα συμφέροντα του λαού μας και μη δίδουσα καμιά εγγύηση –ομολογία δική σας – για το σεβασμό των ελευθεριών του λαού μας, συμφωνία της Βάρκιζας. Οι παραβάσεις είναι καθημερινές και σοβαρές. Τις ξέρετε εσείς καλύτερα και δεν συντρέχει κανένας λόγος να τις απαριθμήσω.
2. Αν δεν σας ήταν εύκολο να γνωρίζετε προοπτικά τις προθέσεις της ελληνικής αντίδρασης και των Άγγλων εχθρών της Ελλάδας, τώρα, θέλω να πιστεύω πως πρέπει να μπορείτε να τις βλέπετε. Πρόθεσή τους είναι: όχι να συμβάλουν σε προσπάθεια για ομαλή εξέλιξη της πολιτικής ζωής του τόπου, ή έστω να ανεχθούν απλώς τη δική σας προσπάθεια προς την τέτοια κατεύθυνση, αντίθετα, να οργανώσουν και να διεξαγάγουν με πλεονεκτικές γι’ αυτούς συνθήκες τον εμφύλιο πόλεμο μ’ όλα τα μέσα.
3. Η διάσκεψη και συμφωνία της Γιάλτας δεν πρέπει να έχετε καμιά αυταπάτη πως είναι δυνατό να επιδράσει σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να στρέψει το τιμόνι της χώρας που αφήσατε να κρατούν γερά στα χέρια τους οι Άγγλοι. Η Σοβιετική Ένωση, όπως πρέπει να σας είναι γνωστό, δεν μπορεί να κάνει «ελληνική» πολιτική ώστε να επέμβει ενεργά στο ελληνικό δράμα. Γιατί δεν κάνει ούτε Σέρβικη, ούτε Βουλγάρικη, ούτε Ρώσικη ακόμα πολιτική. Κάνει πολιτική παγκόσμιας επανάστασης, και δεν είναι διατεθειμένη ούτε κατ’ ελάχιστο να την διακινδυνεύσει για το μικρό αυτό ποσοστό της ανθρωπότητας που λέγονται Έλληνες, που οι ίδιοι –δια των ηγετών τους- οδηγήθηκαν στη νέα σκλαβιά και που στο κάτω κάτω, αργά ή γρήγορα, μετά την πλήρη νίκη της πολιτικής της παγκόσμιας επανάστασης της Σ.Ε. δεν μπορεί παρά να είναι στο πλευρό του σοσιαλισμού.
4. Η Σ.Ε. θα μπορούσε να επέμβει «ενεργότερα», όπως, δεν αποκλείεται, κι αυτή η Αμερική, αν εμείς –εσείς δηλαδή- ήσασταν ικανοί να δημιουργήσετε στην Ελλάδα διαφορετική κατάσταση, ανάλογη περίπου με την της Γιουγκοσλαβίας και ίσως και καλύτερη, με μια ορθή και συνεπή πολιτική και όχι γεμάτη «αριστερά» και δεξιά οπορτουνιστικά λάθη στα βασικότερα προβλήματα της χώρας. Οι δυνατότητες υπήρχαν όλες για μια τέτοια πολιτική και για δημιουργία μιας τέτοιας διαφορετικής κατάστασης στη χώρα μας. Και όποιος δεν το βλέπει και δεν παραδέχεται αυτό πρέπει να είναι ή μαρξιστικά αγράμματος ή … τι να πω.
Μπορεί όπως μου παρήγγειλε ρητά ο σ. Γιάννης (Γιάννης Ιωαννίδης),διά του σ. Ζήση (Ζήσης Ζωγράφος), να υπάρχει «σαφής παραίνεση» των Ρώσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της συμφωνίας της Βάρκιζας. Όμως αυτό δεν αλλάζει τίποτα. Μετά τη σωρεία των σοβαρών οπορτουνιστικών τακτικών λαθών από των αρχών του 1943 στη διεύθυνση του αγώνος από μέρους σας και το εγκληματικό επιστέγασμά τους, τη μάχη των Αθηνών, έχασαν την εμπιστοσύνή τους κι αναγκάστηκαν, για να μην οδηγήσετε τη χώρα και το λαό της σε μεγαλύτερες καταστροφές, να σας «συμβουλέψουν» να υποχωρήσετε και να κλείσετε τη συμφωνία της Βάρκιζας. Τις απόψεις του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ για τις δυνατότητες συνέχισης του αγώνα είμαι σίγουρος ότι δεν τις είπατε πουθενά και συνεπώς δεν γνώριζαν οι Ρώσοι σύντροφοι αν μπορούσε και σε ποιες δυνάμεις να βασιστεί μια άλλη πολιτική.
5. Το ΕΑΜ ως το Λίβανο ακολουθούσε ανιούσα γραμμή ανάπτυξης. Από εκεί κι ύστερα πήρε την κάτω βόλτα. Από τη «μάχη της Αθήνας» κι ύστερα και την ήττα και, πολύ περισσότερο, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, χάνει σε επιρροή ραγδαία. Προβλέπω ως το δημοψήφισμα και τις εκλογές και πιθανή διάσπασή του.
6. Το ΚΚΕ έχασε από την αίγλη του και τη δύναμη συγκέντρωσης και μέσα στο ΕΑΜ και μέσα στο λαό. Ακόμα έχασε σε στενούς οπαδούς του και σε μέλη του. Τις στατιστικές εσείς τις κρατάτε και είμαι βέβαιος πως θα έχετε διαπιστώσει ήδη σημαντικό ποσοστό διαρροής. Προοπτική μου είναι ότι αυτό το ποσοστό θα δυναμώσει πολύ.
7. Η «διαφώτιση» του λαού, των οπαδών του ΕΑΜ και των οπαδών και μελών του ΚΚΕ επί της «αναγκαιότητας» της πολιτικής της Βάρκιζας είναι αστεία κυριολεκτικά και κανένα μέλος του ΚΚΕ δεν την πιστεύει. Μα και τι διαφώτιση να γίνει; Κατά ποιο ταχυδακτυλουργικό τρόπο θα μπορούσε το άσπρο να γίνει μαύρο; Αφήνω τους οπαδούς του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, δεν υπάρχει κανένα μέλος απλό, γραμματέας βάσης, αχτιδικός ή περιφερειακός, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων στους τελευταίους αυτούς, που η δύναμη της συνήθειας και η ρουτίνα δεν τους αφήνει να δούνε, που να μην έρχεται να με συναντήσει με λαχτάρα σε κάθε χωριό που περνάω και να μου ρίχνει βροχή τα ερωτήματα:
Γιατί το κάνατε αυτό;
Για πού πάμε, γιατί χύσαμε το αίμα μας και κάψαμε τα σπίτια μας επί τρία χρόνια; Γιατί μας παραδίνετε αμαχητί;
Τι θα κάνουμε τώρα;
Πού είναι η λαϊκή μας δικαιοσύνη και η αυτοδιοίκηση;
Γιατί και πάλι θα μας χαρακτηρίζουν το βιος μας ως λαθραίο και θα ξαναπληρώνουμε 2.000 δραχμές για ένα τσιγάρο χωριάτικο καπνό με εφημερίδα; Τι θα κάνουμε με τους εθνοφύλακες – μπουραντάδες που άρχισαν τις έρευνες, τους ξυλοδαρμούς, τις απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, συνελεύσεων κλπ;
Τι θα κάνουμε με την αντίδραση των χωριών μας που σήκωσε κεφάλι και μας απειλεί ανοιχτά ότι θα μας σφάξουν όλους;
Με τι να προστατευθούμε; Με τον «εθνικό στρατό»; Μα πώς θα γίνει τέτοιος, αφού εμάς δεν μας δέχονται χαρακτηρίζοντάς μας ανίκανους οι επιτροπές με χίλιες ψεύτικες δικαιολογίες; Δεν το βλέπετε πως στην περιοχή Καρδίτσας από την κλάση του 1939 δεν πήραν ούτε 20% από τους αμαρκάριστους ως δικούς των;
Όλα αυτά θα ήταν ένας σίφουνας ενάντιά σας, αν εγώ για να αποφύγω διασπάσεις κλπ δεν έκανα την πρόταση να πάω έξω και να θέσω τις απόψεις μου, μη τυχόν και λυθεί κομματικά το ζήτημα, κι έβγαζα από τα χωριά τους τούς 200 και πλέον αντάρτες που είχα καταγράψει στο βουνό και άρχιζα τον πόλεμο.
8. Παντού οι οργανώσεις είχαν μουδιάσει. Η αντίδραση είχε σηκώσει κεφάλι. Το πέρασμά μας δημιουργεί ρίγη συγκινήσεως και ενθουσιασμού και οι γυναίκες ακόμα βγαίνουν και μας καλωσορίζουν, μας εύχονται «καλή επιτυχία και καλή λευτεριά από το νέο κατακτητή». Η αντίδραση κρύβεται. Πολλοί φεύγουν για τις πόλεις. Το ξεκαθάρισμα ΕΔΕΣιτών στην Ευρυτανία, που είχαν έλθει με ρητή εντολή να οργανώσουν εκεί ένοπλες ομάδες αντίδρασης, επικροτήθηκε από όλους. Θα ξεκαθάριζα και την ομάδα του Π. Μελιά (Ευρυτανία – Λεπιανά) και την ομάδα Σούρλα σε μια εβδομάδα, αν δεν ερχόταν ο αντιπρόσωπός σας. Στους κομματικούς των χωριών λέμε ότι για ειδικούς λόγους δεν πρέπει να εμφανιστούμε. Περπατάμε όλη νύχτα και κρυβόμαστε την ημέρα για να φανούμε συνεπείς σ’ ό,τι συμφωνήσαμε με σας. Μα οι κομματικοί επιμένουν και με τρόπο το διαλαλούν οι ίδιοι στους χωριανούς τους: «Ξαναβγήκαν αντάρτες μας. Σε λίγο θα βγούμε και πάλι όλοι, ο Άρης μας είναι εδώ μη φοβάστε. Ξέρει αυτός και θα νικήσουμε και πάλι Έλληνες αντιδραστικούς και Άγγλους κατακτητές».
9. Εσείς δεν τα βλέπετε όλα αυτά. Έχετε απομονωθεί από τη λαϊκή μάζα και έχετε χάσει τον παλμό της. Συνέλθετε έστω και τώρα. Δεν είναι αργά. Αργότερα σίγουρα θα είναι πολύ αργά και θα χρειαστούν τεράστιες θυσίες σε κόπους και σε αίμα για ν’ αρχίσει κάτι σοβαρό. Μην αφήνετε να θρονιαστεί η αντίδραση οριστικά. Μην πιστεύετε ότι η «εθνοφυλακή» είναι πραγματικά εθνικός στρατός και μην βάζετε τον κόσμο να τους δέχεται τους Μπουραντάδες ως «παιδιά του λαού», ενώ αυτοί τους δέρνουν. Μην κάνετε το έγκλημα να επιτρέψετε στην εθνοφυλακή να εγκατασταθεί παντού και να παίξει το ρόλο της παλιάς χωροφυλακής.
10. Μην αυταπατάστε ότι τα όπλα που κρύψαμε θα μπορέσετε αργότερα να τα χρησιμοποιήσετε. Όχι! Θα τα βρουν σε λίγο οι εθνοφύλακες, χρησιμοποιήστε τα –έστω και μέρος τους- από τώρα. Βγάλτε από τώρα, έστω και λίγους αντάρτες, έστω από μια ομάδα σε κάθε επαρχία. Μην τη χρωματίζετε ως δική σας ή ως συνέχεια του ΕΛΑΣ. Αφήστε την καμουφλαρισμένη, αφού δεν καταλαβαίνετε ότι πρέπει να ξαναπάρει τα όπλα ο ΕΛΑΣ. Δε θέλετε εμένα επικεφαλής τους; Βρείτε έναν άλλον. Πάντως μην κάνετε το έγκλημα να αργείτε. Ενεργήστε σύντομα και δραστήρια.
11. Εγώ συνεχίζω το ταξίδι για το Ηπειρωτικό Γραφείο και από εκεί για έξω. Όμως με κάποια επιβράδυνση γιατί κινούμαστε όπως ξέρετε και λέω και πιο πάνω.
Επί όλων των ανωτέρω ελπίζω να έχω γραπτή απάντησή σας με έκτακτο σύνδεσμο ώσπου να φτάσω στο Ηπειρωτικό Γραφείο. Εύχομαι να σκεφτείτε ώριμα έστω και την τελευταία στιγμή.
Εν πορεία, 24/3/45,
Συντροφικά
Άρης Βελουχιώτης    


Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015

Ο "Μπάμπης ο Σουγιάς" ξαναχτυπά...



 
 Το πιο πιστό δημοσιοκαφρικό μνημονικό σκυλί, ο «Μπάμπης ο Σουγιάς», όπως είναι γνωστός στην δημοσιογραφική πιάτσα...

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2015

Κυανόκρανοι να προστατεύουν τα μνημεία;

Αποτέλεσμα εικόνας για κυανοκρανοι
Οι συνθήκες είναι ιδανικές. Δημιουργείς ένα δολοφονικό στρατό, τον οποίο καταδικάζεις – στα λόγια – επειδή είναι δολοφονικός, ωστόσο σου κάνει τη δουλειά σου. Προελαύνει σαρώνοντας ό,τι συναντάει στο πέρασμά του, έμψυχο και άψυχο. Πάνω στα ανθρώπινα και άλλα ερείπια που έχει δημιουργήσει έρχεσαι να «σώσεις» από εκείνους τους οποίους εσύ κατασκεύασες. Και πώς θα «σώσεις» από τους «κακούς» οι οποίοι είναι πάνοπλοι (με τα όπλα που εσύ τους έδωσες;). Χρησιμοποιώντας όπλα, στρατούς, αεροπλάνα, βόμβες. Στο μεταξύ, αυτοί οι «κακοί» έχουν φροντίσει να εκκαθαρίσουν το τοπίο ώστε οι «προστάτες», οι «διασώστες» να το βρουν εντελώς «καθαρό», ούτε άνθρωπος, ούτε τα δημιουργήματα του ανθρώπου, ούτε πέτρα όρθια στεκούμενη, ούτε πουλί πετούμενο.
Πρέπει, όμως, και να πιάσεις θέση επί του εδάφους, αλλά το κάνεις με τέτοιο τρόπο για να μη σε πουν και ιμπεριαλιστή! Είναι προτιμότερο να σε πουν «ανθρωπιστή». Αφού, λοιπόν, εξαθλίωσες, εξανδραπόδισες, κατέστρεψες, δολοφόνησες, ξερίζωσες ανθρώπους από τις εστίες τους, τα σπίτια τους, τις οικογένειές τους και τους έστειλες να θαλασσοπνιγούν αναζητώντας ζωή, θα τους στείλεις στρατό να τους σώσει τάχα από τους δουλέμπορους. Στην πραγματικότητα θα στείλεις στρατό να «πιάσει» θέση κατοχής στα εδάφη προς αξιοποίηση, δηλαδή προς νέες κερδοφόρες επιχειρήσεις.
Αλλά δεν είναι μόνο οι άνθρωποι… Είναι και τα μνημεία. Πρέπει και αυτά να «σωθούν», αν και είναι κιόλας κατεστραμμένα. Σε ημερίδα που διοργάνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού (29/5/2015 στο Μουσείο Ακρόπολης) με θέμα την προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς σε περίπτωση ένοπλης σύρραξης, ακούστηκε εις διπλούν η άποψη ότι ίσως πρέπει ένας στρατός να αναλάβει αυτό το ρόλο! Πρώτα το είπε η πρέσβυς και μόνιμη αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Ουνέσκο, Κ. Δασκαλάκη, η οποία ανέφερε ότι υπάρχουν σκέψεις ένα διεθνές στρατιωτικό σώμα, κάτι σαν «κυανόκρανοι» να προστατεύουν τα μνημεία που κινδυνεύουν από τους «τζιχαντιστές». Αμέσως μετά ο πλοίαρχος και προϊστάμενος του Τμήματος Πολιτικοστρατιωτικής Συνεργασίας του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας, Ι. Παπακωνσταντίνου κατέθεσε και αυτός από την πλευρά του ότι ίσως θα έπρεπε «να γίνει ένας στρατός σε διεθνές επίπεδο για να προστατεύει την Πολιτιστική Κληρονομιά».
Δηλαδή τί ακριβώς προτείνεται (έστω και σε … φιλολογικό επίπεδο για την ώρα) στην πραγματικότητα; Προτείνεται ένας ακόμα «ειρηνευτικός στρατός», o οποίος με το άλλοθι της προστασίας θα «βιδωθεί» ακόμα πιο στέρεα στα εδάφη των λαών που δολοφονούνται. Ετσι, όταν ολοκληρωθεί η εκκαθάριση, η οποία έχει ανατεθεί τώρα στους «τζιχαντιστές» (παλαιότερα στους «μουτζαχεντίν», ακόμα παλαιότερα στουςUCKάδες… κ.ο.κ.) οι προστάτες της Δύσης θα είναι σε θέση ετοιμότητας να βάλουν σε εφαρμογή τα κερδοφόρα σχέδιά τους. Αλλωστε είναι πολλά τα προσδωκόμενα κέρδη… Στο μεταξύ, με την παρουσία στρατού οι αρχαιολογικοί χώροι θα έχουν αυτομάτως μετατραπεί σε πεδίο μάχης και στόχο επιθέσεων!
Βέβαια η Ουνέσκο ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τα μνημεία και την προστασία τους εκ του καταστατικού της. Και να υποθέσουμε ότι δεν την ενδιαφέρει αν τέτοιου είδους προτάσεις λειτουργούν ως το ιδανικό άλλοθι και προανάχωμα για να οργανωθεί ως την τελευταία του λεπτομέρεια όλο το γεωστρατηγικό, γεωπολιτικό ιμπεριαλιστικό σχέδιο για τη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο; Αλλωστε φροντίζει επισταμένως, ώστε όλες οι εκκλήσεις, τα ψηφίσματα, οι πρωτοβουλίες που λαμβάνονται από την πλευρά της να μην θίγουν ούτε στο ελάχιστο τους πραγματικούς ένοχους. Είναι γενικώς οι «τρομοκράτες» και οι «βάρβαροι» που ισοπεδώνουν μνημεία και στέλνουν αρχαία στις διεθνείς αρχαιοκαπηλικές αγορές. Σε αυτό το πλαίσιο απόκρυψης και ουσιαστικά υπόθαλψης των αληθινών ενόχων κινούνται τα καταδικαστικά ψηφίσματα για την καταστροφή μνημείων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Ψήφισμα 2199 στις 12/2/2015), αλλά και οι διακηρύξεις της Ουνέσκο. Μάλιστα η Κ. Δασκαλάκη, ως πρέσβυς της Ελλάδας στην Ουνέσκο, το είπε ξεκάθαρα: «οι παρεμβάσεις μας πρέπει να είναι όσο γίνεται λιγότερο πολιτικές για να προσεγγίζουν περισσότερους»!
Σε απλά ελληνικά… πρέπει να αθωώνουν αυτούς που δεν πρέπει να αθωωθούν και να ξεπλένουν τον ιμπεριαλισμό από τα εγκλήματά του.
Υστερα από όλα αυτά και επειδή οι απόψεις περί στρατού που θα «προστατεύει» τα μνημεία στη Συρία, το Ιράκ και αλλού διατυπώθηκαν από ανθρώπους που έχουν θεσμικό ρόλο καλό θα ήταν να γνωρίζουμε αν απηχούν και θέσεις της «πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης».   

Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

The Civil Wars - Billie Jean...


Καταρρέει ο δικομματισμός στην Ισπανία ...

Καταρρέει ο δικομματισμός στην Ισπανία – Οι Podemos «κατακτούν» τη Μαδρίτη - Media
Οι Ισπανοί έστειλαν χθες μία ισχυρή προειδοποίηση στο πολιτικό κατεστημένο μισανοίγοντας τις πύλες της Βαρκελόνης και της Μαδρίτης στους "αγανακτισμένους", έπειτα από τη διεξαγωγή των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών στις οποίες το αντιφιλελεύθερο κόμμα Podemos επιβεβαίωσε τη θέση του ως τρίτη δύναμη.
Στη Βαρκελόνη, το ψηφοδέλτιο της ακτιβίστριας κατά των εξώσεων Άντα Κολάου κατέκτησε την πρώτη θέση αφήνοντας πίσω εκείνο του απερχόμενου δημάρχου Χαβιέρ Τρίας, ενός συντηρητικού εθνικιστή: εξασφάλισε έντεκα έδρες έναντι δέκα του Τρίας, πέντε των Ciudadanos (κεντροδεξιά) και τεσσάρων του καταλανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Στη Μαδρίτη, το ψηφοδέλτιο "Μαδρίτη Τώρα" της Μανουέλα Καρμέρα, που περιλαμβάνει κυρίως το Podemos, κατέλαβε τη δεύτερη θέση έπειτα από εκείνο του Λαϊκού Κόμματος (20 δημοτικοί σύμβουλοι έναντι 21), αλλά μπορεί να κυβερνήσει με την υποστήριξη του Σοσιαλιστικού Κόμματος (εννέα έδρες), με τους Ciudadanos να καταλαμβάνουν την τέταρτη θέση (επτά έδρες).
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, οι υποστηρικτές αυτής της 71χρονης πρώην δικαστικού γιόρτασαν αυτό που θεωρούν ως νίκη, στην πρωτεύουσα της Ισπανίας την οποία κατείχε η δεξιά για 23 χρόνια, λίκνο του κινήματος των "αγανακτισμένων" κατά της διαφθοράς και της λιτότητας.
Όχι μακριά από το Μουσείο Πράδο, φώναζαν από χαρά ακούγοντας την πρώην δικαστικό να κάνει λόγο για μία "εξαιρετική" στιγμή έπειτα από μία προεκλογική εκστρατεία που χρηματοδοτήθηκε μόνο από χρήματα των ακτιβιστών.
"Είναι θαυμάσιο, επιτέλους αυτή η πόλη θα πάψει να είναι θλιμμένη", δήλωσε ο Νάτσο Λόπες, ένας 38χρονος ηθοποιός, που κατήγγειλε τη "ρεβανσιστική" πολιτική της δεξιάς απέναντι στον πολιτισμό.
Την ίδια στιγμή στη Βαρκελόνη άλλοι γιόρταζαν τη νίκη του ψηφοδελτίου της 41χρονης Άντα Κολάου, ηγερίας των "αγανακτισμένων", η οποία υποστηρίχθηκε από το Podemos όπως η Μανουέλα Καρμένα και η οποία, όπως κι εκείνη, είχε διστάσει να κατέβει στην πολιτική.
"Η ελπίδα νίκησε, η επιθυμία για αλλαγή κέρδισε την εκστρατεία του φόβου, της παραίτησης", δήλωσε με δάκρυα χαράς στα μάτια.
"Ήμουν πάντα στο στρατόπεδο των χαμένων, δεν έχω συνηθίσει να κερδίζω, είναι περίεργο", δήλωσε ένας από τους οπαδούς της, ο Φερνάντο Ράμος, 63 ετών, και πρόσθεσε πως το κίνημα των "αγανακτισμένων" ήταν ένα "κίνημα αλλαγής που δεν θα σταματήσει εδώ".
Επανήλθαν όμως γρήγορα στην τάξη λόγω της πραγματικότητας των διαβουλεύσεων που θα ακολουθήσουν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων: καθώς ο δήμαρχος δεν εκλέγεται με άμεση καθολική ψηφοφορία, η Άντα Κολάου θα πρέπει να εκλεγεί από το δημοτικό συμβούλιο και μπορεί ακόμη και να ανατραπεί από μία συμμαχία αντιπολιτευόμενων κομμάτων. Στη Μαδρίτη, το PP που παραμένει στην πρώτη θέση αλλά έχει χάσει δέκα δημοτικούς συμβούλους, έχει ακόμη κάποιες ελπίδες.
"Οφείλουμε να κυβερνήσουμε εκτός αν υπάρξει μια συμφωνία μεταξύ κομμάτων", εξήγησε η αντίπαλος της Μανουέλα Καμρένα, Εσπεράνσα Αγκίρε.
"Α ο μόνος τρόπος να φύγει το PP είναι να υπάρξει μία συμφωνία", η Μανουέλα Καρμένα οφείλει να την κάνει "αλλά θα σεβαστεί πάντα το πρόγραμμά της, τής έχω εμπιστοσύνη", δήλωσε η 50χρονη Άνα Πράδα, η οποία είπε πως ψήφισε " για πρώτη φορά με χαρά ".
Στο σύνολο της χώρας, η δεξιά δεν κατέρρευσε όμως έχασε έδαφος. Χάνει μία περιοχή που περνά στο Σοσιαλιστικό Κόμμα (Εστρεμαδούρα, δυτική Ισπανία) και διατηρεί 12 από τις 13 στις οποίες διεξήχθησαν εκλογές χθες, αλλά χωρίς να κατακτά την απόλυτη πλειοψηφία. Οι ψήφοι του PSOE κα των Podemos μαζί ξεπερνούν τις δικές της.
"Τα προσεχή δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια θα είναι εκείνα του διαλόγου και των συμφωνιών", δήλωσε ο Κάρλος Φλοριάνο", ένας από τους ηγέτες του PP, που φαίνεται να πήρε το μήνυμα.
Ο Πέδρο Σάντσες, γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, εκτίμησε από την πλευρά του πως οι Ισπανοί έδειξαν πως θέλουν μια πιο αριστερή πολιτική δηλώνοντας ότι εναπόκειται στο κίνημά του να βοηθήσει ώστε να υπάρξουν "προοδευτικές κυβερνήσεις" και μία "βέβαιη αλλαγή".
Οι Podemos, που ιδρύθηκαν τον Ιανουάριο του 2014 από μία ομάδα καθηγητών Πολιτικών Επιστημών, κέρδισαν την τρίτη θέση σε δώδεκα περιοχές. "Τα κόμματα εξουσίας είχαν τα χειρότερα αποτελέσματα στην ιστορία τους", δήλωσε ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, ο ηγέτης τους, υποσχόμενος μία "αμετάκλητη αλλαγή".
Ο άλλος νεοσύστατος πολιτικός σχηματισμός, οι Ciudadanos, κόμμα της κεντροδεξιάς που γεννήθηκε στην Καταλονία, εξέλεξε αντιπροσώπους σε περίπου 1.000 δημοτικά συμβούλια και θα μπορούσε να φθάσει στην τρίτη θέση σε εθνικό επίπεδο με έναν σύγχρονο λόγο, υπέρ των επιχειρηματιών, αδυσώπητο κατά της διαφθοράς.
Τα αποτελέσματα αυτά δεν πρόκειται να διευκολύνουν το έργο της κυβερνώσας δεξιάς, η οποία ετοιμάζεται για έναν νέο μαραθώνιο ενόψει των βουλευτικών εκλογών που προβλέπεται να διεξαχθούν στα τέλη του έτους.