Π. Κοροβέση: Ο σιωνισμός της ανώτερης φυλής

Στη συνείδηση των περισσότερων ανθρώπων, τα φαινόμενα του ναζισμού και του φασισμού είναι συνδεδεμένα με τα καθεστώτα του Χίτλερ και του Μουσολίνι, με πόλεμο, γενοκτονίες και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Με τη στρατιωτική συντριβή αυτών των πολιτευμάτων από τους Συμμάχους στον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο, σχεδόν όλη η ανθρωπότητα πίστεψε πως αυτά τα πολιτικά καθεστώτα εξαφανίστηκαν από προσώπου γης και ρίχτηκαν στον Καιάδα της Ιστορίας. Και αυτή η μεγάλη αυταπάτη κυριάρχησε στη μεταπολεμική Ευρώπη, μέχρι που οι σβάστικες ή παραπλήσια σύμβολα επανεμφανίστηκαν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, με ιδιαίτερη έμφαση στο πρώην κομμουνιστικό μπλοκ. Και πολλοί έτριβαν τα μάτια τους και αναρωτιούνταν από πού ξεπήδησαν αυτοί οι βρικόλακες και πώς κατόρθωσαν να επιτύχουν τόσο υψηλά ποσοστά σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις.Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι η αποδοχή αυτών των πολιτικών μορφωμάτων -το σύστημα τους δέχτηκε σαν χαμένους συγγενείς- και η εντυπωσιακή προβολή από τα ΜΜΕ, κυρίως από την τηλεόραση, που αναλαμβάνει να τους ξεπλύνει από το εγκληματικό τους παρελθόν. Ακόμα πιο εντυπωσιακή είναι η στάση της Αριστεράς, που σχεδόν νομιμοποιεί την παρουσία τους.Ο κ. Κουβέλης δεν έχει κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί σε κυβερνητικό επίπεδο με πρώην βουλευτές του ΛΑΟΣ που μετέφεραν αυτούσια την ιδεολογία τους στη Ν.Δ. και η κ. Παπαρήγα δήλωσε για τη Χρυσή Αυγή πως θα φορέσουν «κοστουμάκια και θα ενταχτούν στο σύστημα».Τα τάγματα εφόδου που κάνουν απόπειρες ανθρωποκτονίας, μαχαιρώνουν, τραμπουκίζουν -και μέσα σε τηλεοπτικά στούντιο σε απευθείας μετάδοση- δεν την προβλημάτισαν, ακόμα και όταν χαστουκίστηκε βουλευτίνα του ΚΚΕ.Πώς εξηγούνται όλα αυτά; Και εδώ θα υποχρεωθούμε να πούμε μια πικρή αλήθεια.Ο Β” Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έγινε για τη συντριβή του ναζισμού, αλλά για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Αυτά υποστηρίζει ο μεγάλος Αμερικανός ιστορικός Χάουαρντ Ζιν. Και δεν είναι ο μόνος που βάζει το δάχτυλο στην πληγή. Για τους Συμμάχους, οι ναζί και οι φασίστες ήταν απλά Γερμανοί και Ιταλοί και για την ΕΣΣΔ δεν ήταν ο μεγάλος αντιναζιστικός πόλεμος, αλλά ο μεγάλος πατριωτικός πόλεμος. Οι δίκες της Νυρεμβέργης ήταν συμβολικές.Από τις δεκάδες χιλιάδες ναζί εγκληματίες πολέμου πέρασαν από δίκη μόνο μερικές δεκάδες. Αντίθετα, οι ναζί επιστήμονες και πολιτικά στελέχη με πείρα στον αντικομμουνισμό άλλαξαν όνομα, πήραν αμερικανικά διαβατήρια, εγκαταστάθηκαν στις ΗΠΑ και συνέχισαν την καριέρα τους.Ανάμεσά τους, ο Φον Μπράουν, που βομβάρδιζε το Λονδίνο με τους πυραύλους του δολοφονώντας αμάχους, έγινε επιστημονικός διευθυντής της ΝΑSA.

Η χιτλερική Γερμανία ταχύτατα έγινε δημοκρατική και μπήκε στην υπηρεσία του Ελεύθερου Κόσμου. Ο Ψυχρός Πόλεμος είχε αρχίσει, τα εγκλήματα των ναζί κατά της ανθρωπότητας παραγράφηκαν για να αντιμετωπιστεί ο νέος εχθρός: ο κομμουνισμός. Η ναζιστική Γερμανία, με τη δημοκρατική της φορεσιά, έγινε το μεγάλο ανάχωμα στο ανατολικό μπλοκ και ο ναζισμός μπήκε στην αποθήκη, μην τυχόν ξαναχρειαστεί σε ώρα ανάγκης. Το Κ.Κ. Γερμανίας είναι ακόμα απαγορευμένο.Από την ιστορική αυθεντία που έχει συστηματικά ασχοληθεί με το φαινόμενο του φασισμού, τον Ζορζ Μος (G.L. Mosse, The Fascist Revolution, εκδόσεις Howard Feting, Νέα Υόρκη) μαθαίνουμε πως ο φασισμός δεν είναι προϊόν του Μεσοπολέμου αλλά γέννημα-θρέμμα της Γαλλικής Επανάστασης.

 Βασιλικοί, γαιοκτήμονες, αριστοκράτες, τραπεζίτες και κληρικοί είδαν έντρομοι τους «ξεβράκωτους» να παίρνουν τον λόγο και την εξουσία.Τους έπιανε φρίκη να βλέπουν τις γυναίκες να μιλούν δημόσια και να παίζουν έναν σημαντικό ρόλο στα κοινά. Για τους «εκλεκτούς» αυτό σήμαινε μαζική πορνεία των γυναικών και κατάρρευση της «θεϊκής τάξης πραγμάτων». Οπότε διαμορφώνεται μια ιερή θεματοφυλακή που υπερασπίζεται αιώνιες αξίες και μετατρέπει τη σιωνιστική αρχή περί «περιούσιου λαού», που γίνεται η «περιούσια φυλή». Δηλαδή η Αρία Φυλή. Πολλοί διανοούμενοι του 19ου αιώνα υποστήριξαν αυτήν την άποψη, η οποία αργότερα έγινε η βάση της ιδεολογίας του ναζισμού, που τη μετέτρεψε σε μια πολιτική θρησκεία.

Ο ναζισμός λοιπόν δεν είναι ένα φαινόμενο εκτός της αστικής κοινωνίας, αλλά είναι η ρεζέρβα του συστήματος που θα επέμβει να σώσει τον καπιταλισμό, όταν αυτός αισθάνεται πως κινδυνεύει.Ο ναζισμός ήταν το ιδανικό πολίτευμα των Γερμανών τραπεζιτών και βιομηχάνων. Ο Χίτλερ δεν εθνικοποίησε καμία βιομηχανία ή τράπεζα. Ηταν με τον δικό του τρόπο ένας νεοφιλελεύθερος οπαδός της αγοράς. Τη σιδηρουργία που εθνικοποίησε ήταν για την ανάγκη της παραγωγής κανονιών και τανκς. Το θέμα είναι τεράστιο και θα χρειαστεί να επανέλθουμε.

Προς το παρόν ας δούμε τι σημαίνει όλη αυτή η συμμαχία των κομμάτων εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, που, από αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή θεσμικό μέρος του συστήματος, τον μετέτρεψαν σε προστάτη των τρομοκρατών

Περικλής Κοροβέσης 

πηγή  http://www.koutipandoras.gr/?p=31448

Το κρίσιμο 2%

Διαβάσαμε χθες στο in.gr για μια επιστημονική μελέτη που αποδεικνύει ότι οι χιμπατζήδες μπορούν να λαμβάνουν δίκαιες αποφάσεις. Εντυπωσιακό, αλλά και αναμενόμενο, καθώς, όπως είναι γνωστό, το DNA του ανθρώπου με αυτό του χιμπατζή είναι πανομοιότυπα κατά 98%. Με άλλα λόγια υπάρχει ένα κρίσιμο μέγεθος απόκλισης της τάξης του 2% που διαφοροποιεί τα δύο είδη: τον άνθρωπο και τον χιμπατζή.
Αν, όπως αποδεικνύει η εν λόγω έρευνα, οι χιμπατζήδες έχουν την αίσθηση του δικαίου και μπορούν να λαμβάνουν δίκαιες αποφάσεις, μπορεί να συμπεράνει κανείς βάσιμα ότι κάποιοι άνθρωποι ή κάποιες ανθρώπινες συμπεριφορές και αποφάσεις είναι χειρότερες από αυτές των χιμπατζήδων.
Για παράδειγμα είναι γνωστό ότι οι χιμπατζήδες είναι πολύ συνεργάσιμοι στη φύση και, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι στη δίκαιη μοιρασιά της ανταμοιβής (π.χ. τροφή) απολαμβάνοντας τα οφέλη της συνεργασίας τους με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας τους.
Είναι προφανές ότι μια τέτοια συμπεριφορά δεν χαρακτηρίζει, γενικότερα, το ανθρώπινο είδος, καθώς είναι κάτι παραπάνω από φανερή η εκ θεμελίων άδικη διανομή του πλούτου.
Το γνωρίζουν και το βιώνουν τα δισεκατομμύρια άνθρωποι που υποσιτίζονται και πεθαίνουν, τα εκατομμύρια παιδιά που δεν θα συμπληρώσουν τα 5 τους χρόνια επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε εμβόλια που κοστίζουν λιγότερο από ένα ευρώ, τα δισεκατομμύρια άνθρωποι που ζουν με δύο ευρώ τον μήνα!
Αυτόν τον άδικο ανθρώπινο κόσμο τον γνωρίζουν πολλοί και στις λεγόμενες «κοινωνίες της αφθονίας». Για την ακρίβεια το γνωρίζουν το 99% αυτών των κοινωνιών, που βλέπουν το υπόλοιπο 1% να απολαμβάνει όσο πλούτο έχουν όλοι μαζί οι υπόλοιποι.
Σ αυτόν τον κόσμο ζει και η πλειονότητα πια της ελληνικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που βλέπει την ανεργία να σκαρφαλώνει στο 30%. Μιας κοινωνίας που ταξινομείται πια ως εξής:
● Εργαζόμενοι 3.700.000.
● Συνταξιούχοι 3.000.000.
● Άνεργοι 1.300.000.
Οι παραπάνω αριθμοί, προφανώς, δεν περιγράφουν μια δίκαιη κοινωνία. Η έννοια της δικαιοσύνης, άλλωστε, υπονομεύεται συστηματικά σε κάθε επίπεδο, κατά κύριο λόγο από τους κρατούντες.
● Από αυτούς δηλαδή που ευκαιριακά συνεργάζονται για να νέμονται τις καρέκλες τις εξουσίας. Λέγοντας (προεκλογικά) ψέματα (όχι άλλα μέτρα, όχι άλλο ψαλίδι στους μισθούς και τις συντάξεις).
● Από αυτούς που, ενώ έχουν τα πάντα, πληρώνουν ελάχιστα ή τίποτε.
● Από τον λεγόμενο πνευματικό κόσμο, που... μπουκωμένος ακόμη από κονδύλια και αργομισθίες, όχι μόνο δεν βγάζει άχνα, αλλά αναζητά επιχειρήματα για να στηρίξει τους ψεύτες και τους κλέφτες...
Υπάρχει, λοιπόν, ένα κρίσιμο 2% που διαφέρει στο DNA ανθρώπων και χιμπατζήδων... Και, με δεδομένη την επιστημονική διαπίστωση ότι οι χιμπατζήδες έχουν την δυνατότητα να λαμβάνουν δίκαιες αποφάσεις, αναρωτιέται κανείς τι τελικά είναι αυτό – πέρα από την εξωτερική εμφάνιση – που τους διαφοροποιεί από κάποιους ανθρώπους.
Από κάποιους ανθρώπους οι οποίοι, προκειμένου να κυβερνήσουν και να μοιράσουν καρέκλες και εξουσία, είναι διατεθειμένοι να καταπατήσουν κάθε έννοια δικαίου:
● Υποκλέπτοντας με ψέματα τη λαϊκή εντολή.
● Παραδίδοντας την εντολή που ο λαός τους εμπιστεύτηκε στα δικηγορικά γραφεία των τοκογλύφων δανειστών.
● Κυβερνώντας με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.
● Επιχειρώντας κοινοβουλευτικά «πραξικοπήματα» για να σώσουν το (πολιτικό) τομάρι των συνεταίρων τους
Υπάρχει τελικά ένα ποσοστό της τάξης του 2% ανάμεσα στους χιμπατζήδες και τους ανθρώπους, το οποίο, στην προκειμένη περίπτωση, διαφοροποιεί θετικά τους... χιμπατζήδες.
πηγή  http://topontiki.gr/article/47319/To-krisimo-2

Βιομήχανοι και τραπεζίτες με δηλωθέν ατομικό εισόδημα από 18.200 ως 30.700 ευρώ!

Επρόκειτο τελικά περί παρανόησης και τα πράγματα ξεδιαλύθηκαν με το ρεπορτάζ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Unfollow! Ειδικότερα: Τα ΜΑΤ έξω από την Χαλυβουργία δεν πήγαν κατ’ εντολή του βιομήχανου Νίκου Μάνεση για να σπάσουν την ηρωική απεργία των εργατών, αλλά για να συμπαρασταθούν στον αναξιοπαθούντα εργοστασιάρχη, δεδομένου ότι όπως προκύπτει από την φορολογική του δήλωση το συνολικό δηλωθέν ατομικό του εισόδημα ανέρχεται σε 30.714,52 ευρώ. Κάτι περισσότερο από 2.500 ευρώ τον μήνα δηλαδή, αν το διαιρέσουμε με τους μήνες του χρόνου. Συναισθήματα ταξικής αλληλεγγύης ερμηνεύουν επίσης τη στάση κι άλλων επίλεκτων μελών της ελληνικής αστικής τάξης. Οι επιθέσεις για παράδειγμα του εφοπλιστή και ιδιοκτήτη του ομίλου του Σκάι, Γιάννη Αλαφούζου, απέναντι στους απεργούς και ειδικότερα στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα γίνονται για λόγους ταξικούς μεν, αλλά όχι αυτούς που μπορεί κανείς να υποθέσει. Η ταξική ζήλεια είναι που σπρώχνει τον Γιάννη Αλαφούζο να βάλλει κατά των «συντεχνιών του δημόσιου τομέα» και των «αργυρώνητων συνδικαλιστών», μέσω πάντα των αντικειμενικών και ανεξάρτητων δημοσιογράφων του! Πώς να δεχθεί ότι οι περισσότεροι συνδικαλιστές αν όχι όλοι δηλώνουν ατομικό εισόδημα που υπερβαίνει τα 26.160,40 ευρώ όπως δηλώνει ο ίδιος; Εξ ίσου ανθρώπινη είναι και η στάση του Ανδρέα Βγενόπουλου. Πώς να αποδοκιμάσεις την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και πώς να συμμεριστείς την αγωνία που κατακλύζει τους μηχανικούς της τεχνικής βάσης της εταιρείας τους οποίους κάθε μεσημέρι Παρασκευής λούζει κρύος ιδρώτας αγωνιώντας για το αν θα είναι αυτοί οι τυχεροί των απολύσεων τούτη την εβδομάδα που θα απομακρυνθούν με την βοήθεια των σεκιούριτυ, αν ξέρεις την φορολογική δήλωση του ιδρυτή του ομίλου MIG; Περισσότερα άλλωστε κερδίζουν όλοι τους από τον ιδιοκτήτη της Ολυμπιακής που με βάση το εκκαθαριστικό σημείωμα της εφορίας το συνολικό δηλωθέν ατομικό του εισόδημα ανέρχεται σε 18.217,41 ευρώ. Οργή και μίσος εναντίον της τελευταίας σοβιετικής δημοκρατίας που ποτέ δεν αγάπησε την επιχειρηματικότητα και το πνεύμα του σκαπανέα – καπιταλιστή, καταδικάζοντάς τον να ζει στην πείνα και τις στερήσεις, γεννιέται επίσης σε όποιον δει και το εκκαθαριστικό του Σωκράτη Κόκκαλη. Η πιο τρανή απόδειξη για την καθυστερημένη, υπανάπτυκτη και προ-καπιταλιστική Ελλάδα που ποτέ δεν αντάμειψε δεόντως όσους πρόσφεραν εργασία σε χιλιάδες, όσους οδήγησαν την καινοτομία στα ουράνια! Με συνολικό δηλωθέν ατομικό εισόδημα ύψους 26.770,11 ευρώ πώς να συνεχίσει να υπάρχει Ιντρακόμ, με τι κίνητρα να συνεχιστεί η παραγωγή υψηλής τεχνολογίας στην Ελλάδα και οι αλλεπάλληλοι θρίαμβοι του ομίλου σε κάθε ανοιχτό διαγωνισμό από τον οποίο κέρδιζε με το σπαθί του προμήθειες για τεχνολογικό εξοπλισμό;

Η φαιδρότητα του ελληνικού φορολογικού συστήματος συμπληρώνεται αν από τις ατομικές δηλώσεις των τεσσάρων παραπάνω επίλεκτων μελών της ελληνικής ολιγαρχίας σταθούμε σε δύο ακόμη μεγέθη: τα αυτοτελή φορολογούμενα ποσά και το τεκμαρτό εισόδημα. Είναι τα ποσά που προκύπτουν από τα τεκμήρια διαβίωσης. Έτσι το τεκμαρτό εισόδημα προκύπτει από σπίτια, αυτοκίνητα, γιοτ και δάνεια τα οποία δεν μπορούν να κρυφτούν και αναγκαστικά αναγράφονται στις δηλώσεις των παραπάνω ατόμων. Η πάγια πρακτική δε, θέλει μετά τον καθορισμό του τεκμαρτού εισοδήματος (από την πρόσθεση των ποσών που δεν μπορούν να αποκρυφτούν) να ορίζεται το αυτοτελώς φορολογούμενο ποσό το οποίο προέρχεται από την διανομή των κερδών των επιχειρήσεων. Για να γίνει αυτή η “δημιουργική λογιστική” αξιοποιείται στο έπακρο η δυνατότητα που δίνει ο νόμος σε κάθε εταιρεία να αποφασίζει κατά το δοκούν τα κέρδη που θα διανείμει στους μετόχους της. Και ως δια μαγείας διανέμει κάθε φορά στους μεγαλομετόχους της όσα ακριβώς χρειάζονται για να καλυφθούν τα τεκμήρια διαβίωσης, με το ποσό αυτό των διανεμόμενων κερδών να φορολογείται – ως τώρα – με συντελεστή 25% και το μερίδιο των μη διανεμόμενων κερδών, που μένει στην εταιρεία, να φορολογείται με 20%. Μάλιστα το ελληνικό φορολογικό σύστημα είναι τόσο ανοιχτό στην δημιουργικότητα και τις εκ των υστέρων επεμβάσεις ώστε παρέχει η δυνατότητα σε μια χρονιά που η επιχείρηση εμφανίζει ζημιές, αυτές να καλυφθούν με τα κέρδη των προηγούμενων ετών…

• Ι. Αλαφούζος, Σ. Κόκκαλης, Ν. Μάνεσης και Α. Βγενόπουλος πλήρωσαν φόρο από μηδέν μέχρι 4.558 ευρώ!

Έτσι, το εισόδημα που δηλώνουν στην εφορία οι τέσσερις παραπάνω αναξιοπαθούντες αστοί συμπληρώνεται με αυτοτελή φορολογούμενα ποσά και τεκμαρτό εισόδημα που ανεβάζει μεν το ύψος της δήλωσης, ωστόσο υπογραμμίζει και δεν αναιρεί τον ταξικό χαρακτήρα του ελληνικού φορολογικού συστήματος καθώς φέρνει στην επιφάνεια τον εμβαλωματικό χαρακτήρα του και τα κατά συνθήκη ψεύδη που εκ συστήματος χρησιμοποιεί. Έτσι η δήλωση του Νίκου Μάνεση περιλαμβάνει επίσης αυτοτελή φορολογούμενα ποσά και τεκμαρτό εισόδημα ύψους 401.681,09 και 631.542,60 ευρώ αντίστοιχα, του Σωκράτη Κόκκαλη 945.597,59 και 1.965.115,54 ευρώ αντίστοιχα, του Ιωάννη Αλαφούζου 5.120.556,71 και 1.296.874,90 ευρώ αντίστοιχα και του Ανδρέα Βγενόπουλου αυτοτελώς φορολογούμενο ποσό 1.713.275,18 και τεκμαρτό εισόδημα 1.984.898,22 ευρώ αντίστοιχα.

Η αντίδραση των τριών εκ των τεσσάρων επιχειρηματιών (με το Νίκο Μάνεση να μην καταδέχεται να ασχοληθεί) ήρθε με καθυστέρηση λίγων ημερών και ως απάντηση στη ανάδειξη του θέματος από την Αυγή και τον ραδιοσταθμό Real. Και οι τρεις θιγόμενοι επιχειρηματίες επέκριναν αρχικά το περιοδικό για τον τρόπο με τον οποίο πέρασαν στις σελίδες του οι φορολογικές δηλώσεις τους. Η ουσία όμως των δημοσιευμάτων δεν αναιρείται. Ο Σωκράτης Κόκκαλης για παράδειγμα, χαρακτηρίζει «ψευδή» τα στοιχεία που αναφέρονται στο περιοδικό και τον φέρουν με δηλωθέν ατομικό εισόδημα 26.770,11 ευρώ. Στη συνέχεια υπογραμμίζει πως το «δηλωθέν ατομικό εισόδημα μου κατά το έτος 2012 ανήλθε σε 772.367,70 ευρώ». Το ποσό αυτό ωστόσο, όπως εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει στη φωτογραφία του εκκαθαριστικού που συνοδεύει το ρεπορτάζ προκύπτει αν αθροίσουμε το συνολικό δηλωθέν εισόδημα (26.770,11 ευρώ) και τα αυτοτελή φορολογούμενα ποσά (745.597,59). Ο Γιάννης Αλαφούζος χαρακτηρίζει το δημοσίευμα «συκοφαντικό», αναφέρεται σε «διαστροφή της πραγματικότητας» και παραθέτει ως αντεπιχείρημα ότι πλήρωσε ειδική εισφορά αλληλεγγύης επί του δηλωθέντος εισοδήματος το ποσό των 208.240,32 ευρώ. Κι αυτό όμως το στοιχείο που φαίνεται πεντακάθαρα στην δήλωση του Ι. Αλαφούζου η οποία συνοδεύει το ρεπορτάζ του Unfollow δεν αναιρεί το γεγονός ότι το συνολικό δηλωθέν εισόδημα, πριν δηλαδή αρχίσουν να πέφτουν μέσα αυτοτελή φορολογούμενα ποσά κ.α., ανέρχεται 26.160,40 ευρώ. Ο Ανδρέας Βγενόπουλος στη δήλωσή του επισημαίνει πως το εισόδημα που δήλωσε έφτασε το 1.731.000 ευρώ και σε καμία περίπτωση 18.217,41 ευρώ. Κι εδώ όμως εμφανίζεται το άθροισμα του δηλωθέντος εισοδήματος (18.217,41) με τα αυτοτελώς φορολογούμενα ποσά (1.713.275,18). Και οι τρεις δηλαδή επιχειρηματίες επικαλέστηκαν τα αυτοτελώς φορολογούμενα ποσά που προέρχονται από τα διανεμόμενα κέρδη και τα οποία άθροισαν στο εισόδημα που δήλωσαν, χωρίς να αμφισβητούν το περιεχόμενο του άρθρου…

Συνεχίζοντας τον σχολιασμό των εκκαθαριστικών των τεσσάρων επιχειρηματιών αξίζει επίσης να σταθούμε σε μια επιπλέον κατηγορία που υπάρχει στο έντυπο και προκαλεί σοκ: «φόρος που αναλογεί». Ο φόρος λοιπόν που αναλογεί στον Ιωάννη Αλαφούζο είναι 2.818,54 ευρώ, στον Σωκράτη Κόκκαλη 2.339,42 ευρώ, στο Νίκο Μάνεση 4.558,30 ευρώ και στον Ανδρέα Βγενόπουλο μηδέν ευρώ. Σωστά διαβάσατε: ούτε ένα ευρώ!

Δε χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις για να καταδειχθεί ο εξόφθαλμα και προκλητικά ταξικός χαρακτήρας του ελληνικού φορολογικού συστήματος. Αυτός ο ταξικός χαρακτήρας έγινε ακόμη πιο έκδηλος με το φορολογικό νόμο που ψηφίσθηκε από τη Βουλή προχθές Παρασκευή, αποσκοπώντας να επιφέρει πρόσθετα έσοδα ύψους 2,307 δισ. ευρώ. Οι βασικότερες του διατάξεις αφορούν: Μείωση των συντελεστών φορολόγησης για μισθωτούς και συνταξιούχους από 8 σε 3 με τον κατώτερο να αυξάνεται στο 22% από 10% (πλήττοντας τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους) και τον ανώτερο να μειώνεται από 45% στο 42% (ευνοώντας υψηλά εισοδήματα και αστούς), κατάργηση αφορολόγητου των 5.000 ευρώ που αντικαθίσταται με έκπτωση φόρου 2.100 ευρώ (την οποία όμως δικαιούνται όσοι έχουν εισόδημα έως 21.000 ευρώ), κατάργηση αφορολόγητου ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, κατάργηση αφορολόγητου για ελεύθερους επαγγελματίες που θα φορολογούνται με 26% για εισοδήματα έως 50.000 και 33% για εισοδήματα άνω αυτού του ποσού, αύξηση του τέλους επιτηδεύματος για τους ελεύθερους επαγγελματίες από τα 500 ευρώ στα 650 και για τις επιχειρήσεις από τα 500 ευρώ στα 1.000, κατάργηση φοροαπαλλαγών για τόκους στεγαστικών δανείων, δίδακτρα φροντιστηρίων, ενοίκια και ασφάλιστρα και τέλος, μεταξύ πολλών άλλων, μείωση της φορολογίας των διανεμόμενων κερδών από 25% στο 10%, ενώ αυξάνεται η φορολογία στα αδιανέμητα κέρδη που παραμένουν στην εταιρεία από 20% στο 26%. Πλήρως αντιπροσωπευτικό δε παράδειγμα για τον ταξικό προσανατολισμό του νέου φορολογικού νόμου είναι η αύξηση της φορολογίας εισοδήματος τόσο στα κατώτερα πληρώματα του εμπορικού ναυτικού (10% από 3%) όσο και στους αξιωματικούς (15% από 6%) την ίδια ώρα που οι σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών έμειναν άθικτες, για μια ακόμη φορά. Αλλά είπαμε: Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος…

πηγή   http://leonidasvatikiotis.wordpress.com/2013/01/13/unfollow-%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%AE%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%89%CE%B8%CE%AD/

H EE ξεπουλά τον ευρωπαϊκό νότο

Με μαζικές κινητοποιήσεις επιχειρούν να απαντήσουν οι εργαζόμενοι του δημοσίου τομέα στην Ισπανία στις ιδιωτικοποιήσεις που προωθεί η κυβέρνηση και η Τρόικα.  Τουλάχιστον 300 διευθυντές νοσοκομείων και κέντρων υγείας υπέβαλαν την παραίτησή τους για τα σχέδια ιδιωτικοποίησης του συστήματος υγείας ενώ χιλιάδες Ισπανοί συγκεντρώθηκαν για τον ίδιο λόγο στη Μαδρίτη. Η τοπική κυβέρνηση στοχεύει να ξεπουλήσει άμεσα 27 από τα 270 ιατρικά κέντρα στην ευρύτερη περιοχή της ισπανικής πρωτεύουσας. Από τη στιγμή που η ισπανική κυβέρνηση ανακοίνωσε τα σχέδια μερικής ιδιωτικοποίησης του συστήματος υγείας τον περασμένο Οκτώβριο αρκετά νοσοκομεία βρέθηκαν υπό κατάληψη εργαζομένων ενώ δεκάδες χιλιάδες άτομα έχουν συμμετάσχει στις λεγόμενες «λευκές παλίρροιες  – τις μεγάλες συγκεντρώσεις ιατρικού προσωπικού και πολιτών. Η συμμετοχή στις απεργίες φτάνει και το 90%. Στο τέλος Δεκεμβρίου πάντως το ιατρικό προσωπικό αναγκάστηκε να διακόψει την μεγάλη απεργία που συνεχιζόταν για πέντε εβδομάδες και επέτρεπε μόνο τη λειτουργία των μονάδων επειγόντων περιστατικών.Η κεντρική και οι τοπικές κυβερνήσεις ξεκινούν το ξεπούλημα με νοσοκομεία που δημιουργήθηκαν το 2008 με προγράμματα συνεργασίας δημόσιου ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) ενώ παράλληλα προωθούν συγχωνεύσεις μονάδων ζωτικής σημασίας και γενικότερες περικοπές στον τομέα της υγείας ύψους 7.27 δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα ΣΔΙΤ, για τα οποία οι Ισπανοί έχουν ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα, όπως συνέβη παλαιότερα με ανάλογες προσπάθειες και στη Βρετανία, λειτουργούν τώρα σαν πολιορκητικός κριός για ολόκληρο το σύστημα υγείας της χώρας.Οι αλλαγές που προωθούνται λόγω των ιδιωτικοποιήσεων στη Μαδρίτη ανεβάζουν το κόστος νοσηλείας για περίπου 1.3 εκατομμύριο Ισπανούς πολίτες και επηρεάζουν άμεσα 8.000 επαγγελματίες του κλάδου.   Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων η κυβέρνηση φαίνεται πως λειτουργεί για λογαριασμό της ιδιωτικής εταιρείας Capio η οποία ελέγχεται πλέον από σουηδικά κεφάλαια και λειτουργεί σε καθεστώς φοροασυλίας με έδρα το Λουξεμβούργο.Να σημειωθεί ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία στον χώρο της υγείας έχει ήδη αποτύχει παταγωδώς στην Ισπανία καθώς η κυβέρνηση αναγκάστηκε να παρέμβει με εκατομμύρια ευρώ των Ισπανών φορολογούμενων για να διασώσει το μεγαλύτερο ιδιωτικό νοσοκομείο που δημιουργήθηκε το 1999.Ψηλά στη λίστα του ισπανικού ξεπουλήματος βρίσκονται επίσης  τα κρατικά λαχεία και τα αεροδρόμια.Με το όπλο των ιδιωτικοποιήσεων στον κρόταφο βρίσκεται όμως τις τελευταίες εβδομάδες και η Πορτογαλία η οποία απειλείται εμμέσως πλην σαφώς από την τρόικα ότι αν δεν ξεπουλήσει αμέσως φιλέτα δημόσιας περιουσίας αξίας πέντε δις ευρώ, δεν πρόκειται να δει μείωση των υψηλότατων επιτοκίων δανεισμού. Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται η επιχείρηση διαχείρισης των αεροδρομίων ANA, την οποία διεκδικούν ο γαλλικός όμιλος Vinci και μια ελβετο-γερμανική κοινοπραξία. Τις προηγούμενες ημέρες αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή η πώληση σε Βραζιλιάνο επιχειρηματία του εθνικού αερομεταφορέα TAP, στο εξευτελιστικό ποσό των 36 εκατομμυρίων ευρώ. Ενδεικτικό της κατάστασης στην οποία έχει οδηγήσει την Πορτογαλία η πολιτική λιτότητας της τρόικας και της κυβέρνησης στη Λισαβόνα είναι ότι η χώρα ξεπουλιέται… στις πρώην αποικίες της. Έτσι εκτός από Βραζιλιάνους επιχειρηματίες συρρέουν και επιχειρήσεις από την Αγκόλα οι οποίες ενδιαφέρονται για τα πορτογαλικά ταχυδρομεία, τις κρατικές τράπεζες, το σιδηρόδρομο, την δημόσια επιχείρηση πετρελαίου αλλά και την κρατική τηλεόραση.Η κυβέρνηση του Πάσος Κοέλιο ξεκίνησε πάντως με πρώτο στόχο το ξεπούλημα της δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού και έχει ήδη καταφέρει να δώσει το 21% στην κρατική εταιρεία ηλεκτρισμού της Κίνας.Το συγκεκριμένο παράδειγμα και η γενικότερη εκποίηση του ευρωπαϊκού νότου αποδεικνύει τη φαιδρότητα των επιχειρημάτων που χρησιμοποιούσαν όλα αυτά τα χρόνια οι μουτζαχεντίν του νεοφιλελευθερισμού. Ύστερα από τρεις δεκαετίες, στις οποίες προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι οι υπηρεσίες λειτουργούν καλύτερα υπό ιδιωτικό έλεγχο τώρα δεν έχουν κανένα πρόβλημα να τις ξεπουλάνε  σε κρατικές επιχειρήσεις άλλων χωρών. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα σε αυτή τη διαδικασία ήταν ο βρετανικός σιδηρόδρομος, ο οποίος τώρα ελέγχεται από δημόσιες επιχειρήσεις της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Γερμανίας που καθορίζουν όχι μόνο την τιμολογιακή πολιτική αλλά και το ποιες περιοχές της Αγγλίας θα εξυπηρετούνται και με ποιο συχνότητα από το σιδηρόδρομο.To πογκρόμ ιδιωτικοποιήσεων φέρνει όμως στην επιφάνεια και το ρόλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία έχει μετατραπεί πλέον οριστικά σε μηχανισμό ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας. Μια από τις πρώτες προτεραιότητες των κομισάριων της ΕΕ είναι το ξεπούλημα των δημοσίων οργανισμών ύδρευσης – από το οποίο ωφελούνται κυρίως δυο γαλλικές εταιρείες, η Veolia και η Suez. Μετά τη δικτατορικού τύπου παρέμβαση της Κομισιόν στην Ιταλία (όπου οι πολίτες είχαν ήδη απορρίψει τις ιδιωτικοποιήσεις του νερού με ποσοστό άνω του 90% σε δημοψήφισμα) έρχεται και η σειρά της Πορτογαλίας με τη δημόσια επιχείρηση Aguas de Portugal.Στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η  Γενική Διεύθυνση Εμπορίου και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (DG ECFIN) της ΕΕ η οποία με επιστολή της έχει ζητήσει συγκεκριμένα την ιδιωτικοποίηση δικτύων ύδρευσης σε αρκετές χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι στην Πορτογαλία λόγου χάρη η μερική ιδιωτικοποίηση δημοτικών δικτύων ύδρευσης οδήγησε σε αύξηση των τιμολογίων έως και κατά 400%.Τα πακέτα «διάσωσης» της τρόικας δείχνουν τώρα το πραγματικό τους πρόσωπο σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο. Αφού λειτούργησαν αρχικά σαν ασπίδα προστασίας για το τραπεζικό κεφάλαιο του ευρωπαϊκού κέντρου τώρα μετατρέπονται σε μοχλούς πίεσης για την εκποίηση της περιουσίας των λαών της Μεσογείου.

πηγή http://info-war.gr/2013/01/h-ee-%CE%BE%CE%B5%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C-%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%BF/

Δωράκι εκατομμυρίων ευρώ στους καναλάρχες διά χειρός Σαμαρά

Θα μπορούσε ποτέ ένας πρωθυπουργός να χαρίζει φόρους εκατομμυρίων ευρώ στους καναλάρχες και την ίδια ώρα να ζητά από τον απλό πολίτη να καταβάλει δυσβάσταχτους φόρους;Και όμως, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προχώρησε σε σχετική απόφαση και μάλιστα στα κλεφτά, δίχως να τον αντιληφθεί κανείς. Συγκεκριμένα στις 31/12/2012, η κυβέρνηση ανέβαλε για τρίτο έτος κατά σειρά το νομοθετημένο ειδικό φόρο τηλεόρασης, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Πρόκειται για το άρθρο 22, του σχετικού ΦΕΚ (Α΄256).

Διαβάστε το σχετικό άρθρο

Ο φόρος ειδικής τηλεόρασης νομοθετήθηκε το 2010 και ισούται με το 20% της αξίας των τηλεοπτικών διαφημίσεων. Από τότε έχει αναβληθεί η καταβολή του άλλες δύο φορές. Επίσης, παρά το γεγονός ότι βάσει των τριών μνημονιακών συμβάσεων που έχει υπογράψει η Ελλάδα προβλέπονται έσοδα από τη δημοπράτηση των τηλεοπτικών αδειών, η κυβέρνηση ποιεί τη νήσσαν. Αντί να προχωρήσει στη θέσπιση τιμοκαταλόγου νόμιμης αδειοδότησης αναβάλλει την εφαρμογή του νόμου προκειμένου να μη θίξει τα συμφέροντα των καναλαρχών. Την ίδια ώρα που επιβάλει στο μέσο πολίτη εξοντωτικά οικονομικά μέτρα και εργασιακές συνθήκες που θυμίζουν μεσαίωνα.Η αναβολή της είσπραξης των φόρων έγινε με τη γνωστή φόρμουλα των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Ένα εργαλείο το οποίο υποτίθεται ότι θεσπίστηκε προκειμένου να αντιμετωπιστούν φαινόμενα ακυβερνησίας και έκτοτε μεταβλήθηκε στην κατεξοχήν μέθοδο για την ψήφιση σκληρών και ανάλγητων οικονομικών μέτρων, που δύσκολα θα περνούσαν στη Βουλή.Το κόλπο με τις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου είναι απλό. Στα δεκάδες σκληρά και ανάλγητα μέτρα που κάθε λίγο και λιγάκι προσπαθεί η κυβέρνηση να περάσει στο κοινοβούλιο, εμφανίζονται αντιρρησίες βουλευτές που απειλούν να τα καταψηφίσουν. Τα μέτρα αποσύρονται, αλλά προσωρινά. Λίγο μετά επιστρέφουν με τη Μορφή Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία και θα πρέπει να κυρωθεί στη Βουλή 3 μήνες μετά την υπογραφή της.Την τελευταία μέρα προτού εκπνεύσει το τρίμηνο η κυβέρνηση φέρνει τις Πράξεις στη Βουλή μέσα σε ενιαία νομοσχέδια τα οποία καταθέτει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, επικαλούμενη τη σοβαρότητα της κατάστασης. Με τρόπο αυτό τον τελευταίο χρόνο ήρθαν στη Βουλή περισσότερες από 55 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.Το κατά πόσο αυτές κινούνται μέσα στα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να απαντήσει η ίδια η κυβέρνηση. Πολιτικές εκβιασμών, συνήθως φέρνουν αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περιμένει κανείς. Ειδικότερα εάν συνοδεύονται με σκληρά οικονομικά μέτρα που βυθίζουν την κοινωνία στην ύφεση και τη φτώχεια.

πηγή  http://www.koutipandoras.gr/?p=31381

Αυτοκτόνησε ο «γκουρού» του διαδικτύου

Ο Άαρον Σουόρτζ, ένας από τους πιο χαρισματικούς χάκερ και πολιτικούς ακτιβιστές για τα ψηφιακά δικαιώματα, βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη σε ηλικία μόλις 26 ετών.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της αστυνομίας πρόκειται για αυτοκτονία δια απαγχονισμού.
Μόλις στα 14 του χρόνια, ο Σουόρτζ ήταν ένας από τους δημιουργούς του RSS (Rich Site Summary), του εργαλείου που προσφέρει στους χρήστες του Διαδικτύου τη δυνατότητα να παρακολουθούν το περιεχόμενο ιστοσελίδων, το οποίο ανανεώνεται συνεχώς, όπως τα ειδησεογραφικά sites και τα blogs. Αργότερα ο Σουόρτζ αφοσιώθηκε στην πεποίθηση του ότι οι πληροφορίες πρέπει να διανέμονται ελεύθερα στο Διαδίκτυο, ενώ δήλωνε ότι «οι πληροφορίες αποτελούν εξουσία. Αλλά όπως σε κάθε εξουσία, υπάρχουν αυτοί που θέλουν να τις κρατήσουν για τον εαυτό τους». Σε μανιφέστο που είχε εκδώσει το 2008, είχε γράψει ότι «ολόκληρη η επιστημονική και πολιτιστική κληρονομιά, που έχει δημοσιευτεί ανά τους αιώνες σε βιβλία και περιοδικά, μετατρέπεται σε ψηφιοποιημένο υλικό και κρατείται στα χέρια ορισμένων ιδιωτικών εταιρειών. Ο επιμερισμός των πληροφοριών δεν είναι κάτι ανήθικο αλλά αποτελεί μια επιτακτική ανάγκη. Μόνο εκείνοι που είναι τυφλωμένοι από την απληστία θα αρνηθούν σε κάποιον φίλο ένα αντίγραφο».
 Τον Ιούλιο του 2011 ο Σούορτζ είχε συλληφθεί από τις ομοσπονδιακές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών με κατηγορίες ότι έκλεψε εκατομμύρια ακαδημαϊκά κείμενα και βιβλία από το ψηφιακό αρχείο του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT). Ο Σουόρτζ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της δίκης είχε δηλώσει αθώος, αντιμετώπιζε 35 χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο 1 εκατομμυρίου δολαρίων σε περίπτωση που καταδικαζόταν.
Ο 26χρονος είχε δηλώσει αρκετές φορές ότι έπασχε από κατάθλιψη, ενώ είχε αναφέρει ότι πολλές στιγμές στη ζωή του είχε σκεφτεί το ενδεχόμενο της αυτοκτονίας.

πηγή http://topontiki.gr/article/47191/Autoktonise-o-gkourou-tou-diadiktuou

Σκοτεινά μυστικά στην Πόλη του Φωτός

Σενάριο ταινίας πολιτικού - οικονομικού θρίλερ θυμίζει πια η ιστορία της λίστας Λαγκάρντ, καθώς, όπως αρχίζει να διαφαίνεται, η προσπάθεια συγκάλυψης του περιεχομένου της άρχισε από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε σε ελληνικά χέρια.
Η πρώτη πράξη αυτής της ιστορίας διαδραματίστηκε στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι, με πρωταγωνιστές τον πρεσβευτή της Ελλάδας στη Γαλλία Κωνσταντίνο Χαλαστάνη και τον συνταξιούχο πρώην πρεσβευτή (στο Παρίσι μέχρι το 2002) και νυν υπεύθυνο για τις Διεθνείς Σχέσεις του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ) Ηλία Κλη!
Πριν προχωρήσουμε στην καταγραφή των πληροφοριών, θεωρούμε υποχρέωσή μας να προτάξουμε ότι ο Ηλ. Κλης, σε τηλεφωνική επικοινωνία του «Π» μαζί του τη Δευτέρα 7.1, διέψευσε κατηγορηματικά όλα όσα ακούγονται γύρω από την εμπλοκή του σ’ αυτήν την υπόθεση και υποστήριξε ότι έχει να επισκεφθεί το Παρίσι από το 2004.
Δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε την ειλικρίνεια του Κλη, η οποία, ωστόσο, θα πρέπει να πιστοποιηθεί και από την εισαγγελική έρευνα που θα αρχίσει.
Κι αυτό διότι, σύμφωνα με πληροφορίες, το CD με τη λίστα Λαγκάρντ έφτασε στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι σε κλειστό, σύμφωνα με τις διαδικασίες, φάκελο και με συνοδευτικό έγγραφο. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εκεί, στην πρεσβεία, ο φάκελος ανοίχτηκε και έγινε η πρώτη αναπαραγωγή του CD σε ένα τουλάχιστον αντίτυπο.
Από το σημείο αυτό και έπειτα αρχίζει η περιπέτεια με το CD και τα αντίτυπά του, των οποίων τις διαδρομές ασφαλώς θα αναζητήσει πλέον η εισαγγελική έρευνα.
Μια πρώτη εικόνα αυτών των (πρώτων) διαδρομών καταγράφεται στην πρόταση για τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί διαβάζουμε ότι:
«Ο Γ. Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με τις δηλώσεις και καταθέσεις του ιδίου, φέρεται ότι παρέλαβε στα χέρια του δύο στοιχεία (έγγραφα κατά την έννοια του νόμου) και ειδικότερα: α. ένα CD, που περιείχε τα ηλεκτρονικά αρχεία της λίστας, και β. το συνοδευτικό αυτής έγγραφο των γαλλικών αρχών μέσω διπλωματικού σάκου, που φέρεται ότι εστάλη από τον Έλληνα Πρέσβη στο Παρίσι κ. Χαλαστάνη.
Ο ακριβής χρόνος της παραλαβής δεν έχει πιστοποιηθεί. Ούτε, άλλωστε, οι συνθήκες αποστολής και παραλαβής. Και τούτο διότι Έλληνες αξιωματούχοι αναφέρουν ότι ο πράγματι παραδώσας τη λίστα ήταν ο κ. Κλης, που, μολονότι μνημονεύεται ως “Πρέσβης”, έχει συνταξιοδοτηθεί από ετών και δραστηριοποιείται σήμερα ως σύμβουλος διεθνών σχέσεων του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ), ενώ πρόσφατα εκπροσώπησε τον σημερινό πρωθυπουργό κ. Σαμαρά σε συνάντηση με αντικείμενο πολιτιστικά θέματα στις σχέσεις Ελλάδας - Ρωσίας.
Την ανάμειξη - εμπλοκή του κ. Κλη αναφέρουν στις καταθέσεις τους
◆ τόσο ο Η. Πλασκοβίτης (“Κατόπιν συνεννόησης με τον εκεί τότε πρέσβη μας κ. Κλη, το αρχείο παρεδόθη στην Ελληνική Πρεσβεία και μετεφέρθη στο Γραφείο του κ. Παπακωνσταντίνου, με διπλωματικό σάκο, νομίζω συνοδευόμενο” – βλ. την από 10.10.2012 Έκθεση Ένορκης Κατάθεσης Μάρτυρα Ηλία Πλασκοβίτη ενώπιον του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος),
◆ όσο και ο Θ. Φλωράτος (“[...] Στο αρμόδιο γραφείο του Γαλλικού Υπουργείου Οικονομικών διατηρείται φάκελος και για την προηγούμενη παράδοση του ψηφιακού δίσκου που είχε παραδοθεί στον Έλληνα Πρέσβη κ. Κλη” – βλ. την από 24.12.2012 Έκθεση Ένορκης Κατάθεσης Μάρτυρα Θεόδωρου Φλωράτου ενώπιον του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος).
Εξάλλου ζήτημα γεννάται διαδικαστικά για τη γνώση, ενημέρωση και εμπλοκή του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας, αφού, ως γνωστόν, η αποστολή διπλωματικών σάκων γίνεται με επίσημη αλληλογραφία και αντίστοιχα βιβλία και πρωτόκολλα που τηρούνται στο υπουργείο Εξωτερικών και στις κατά τόπους πρεσβείες και δεν προβλέπεται να μεταφέρονται διπλωματικοί σάκοι προς διάφορα υπουργεία και υπουργούς.
Έχει, πάντως, αξία να σημειωθεί ότι οι σχέσεις μεταξύ υπουργείου Εξωτερικών και υπουργείου Οικονομικών στη διάρκεια της διακυβέρνησης Παπανδρέου κινούνται εκτός του προβλεπομένου πλαισίου, με χαρακτηριστικό και κραυγαλέο παράδειγμα τις αθρόες και παράτυπες εγκρίσεις κονδυλίων απορρήτων δαπανών ύψους πολλών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ καθ’ υπέρβαση του προϋπολογισμού, γεγονός το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταγγείλει δημοσίως, έχοντας απευθύνει υπόμνημα και στοιχεία στους Οικονομικούς Εισαγγελείς».

Η μυστηριώδης γυναίκα
Είναι προφανές ότι η έρευνα θα αναζητήσει απαντήσεις στα παρακάτω κρίσιμα ερωτήματα, που προκύπτουν τόσο από τις διατυπώσεις της πρότασης για την προανακριτική του ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τις πληροφορίες που κυκλοφορούν. 
◆ Με ποια ιδιότητα – μήπως του υπαλλήλου του ΣΕΒ; – ο πρώην διπλωμάτης παρευρέθηκε στην παραλαβή της λίστας από το γαλλικό υπουργείο;
◆ Ποιος τον έστειλε;
◆ Έγινε αντιγραφή της λίστας στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι;
◆ Πήρε κάποιο αντίγραφο ο κ. Κλης; Σε ποιον το διαβίβασε;
Προς το παρόν δεν έχει εξακριβωθεί ποιος τελικά παρέδωσε στον τότε υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου το CD με τη λίστα Λαγκάρντ. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του «Π», την ευθύνη για το... χάσιμό του έχει μια γυναίκα, στενή συνεργάτις του Γ. Παπακωνσταντίνου, η οποία «κατάφερε» να... χάσει αυτό που «έχασε» και ο προϊστάμενός της...
 
Η λίστα της διαπλοκής
Όπως και όσο εξελίσσεται αυτή η ιστορία γίνεται σαφές ότι οι... εξαδέλφες του Παπακωνσταντίνου είναι απλώς μια υποσημείωση στην... ουρά του καταϊδρωμένου γαϊδάρου της διαπλοκής, η οποία τελικά... έσταξε! Κι αυτό διότι στη λίστα Λαγκάρντ, όπως έγραψε χθες η «Εφημερίδα των Συντακτών», διακρίνει κανείς αξιοσέβαστα... παλικαράκια, τα οποία ενεπλάκησαν με τα «μαύρα ταμεία» της Siemens.

Συγκλονιστική τροπή
Σύμφωνα με την έρευνα την οποία έχουν κάνει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν ενδείξεις ότι η λίστα μπορεί να παραδόθηκε τον Ιούνιο του 2010 στις ελληνικές αρχές και όχι τον Οκτώβριο του ιδίου έτους, όπως έχει ισχυριστεί ο Γ. Παπακωνσταντίνου. Εάν ευσταθούν τα στοιχεία που έχουν στα χέρια τους οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τότε η υπόθεση αναμένεται να πάρει συγκλονιστική τροπή...
Τα ίδια στελέχη επεσήμαιναν ακόμη τον ρόλο που έχει διαδραματίσει σε όλη την υπόθεση ο συνταξιούχος πρέσβης Ηλίας Κλης, ο οποίος, όπως είπαμε, εμφανίζεται να είναι ειδικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά. Και έπεται συνέχεια στις αποκαλύψεις.
πηγή  http://topontiki.gr/article/47113/Skoteina-mustika-stin-Poli-tou-Fotos