Η καταναλωτική κοινωνία θα γίνει ο νεκροθάφτης του καπιταλισμού - ως δημιούργημα του - και θα στραφεί ως "Φρανκενστάιν" στον αλαζόνα δημιουργό του ζητώντας την ελευθερία του με κάθε μέσο.
Τα κατασταλτικά μέτρα απλώς παρατείνουν λίγο την κατάρρευση τα χημικά και τα τάγματα εφόδου -ιδιαίτερα- παίζουν τα τελευταία "ρέστα" του συστήματος που στο πανικό του τα ρίχνει χωρίς μέτρο . Είναι όμως αλήθεια ότι, ιστορικά ο φασισμός ερχόταν πάντα όταν το σύστημα δεν μπορούσε να λύσει τα προβλήματα που το ίδιο είχε δημιουργήσει. Ο φασίστας έρχεται πάντα με λαϊκιστικό και ισοπεδωτικό τρόπο να αποδείξει ότι "δίκιο είναι το δίκιο του δικού του αφέντη" και κανενός άλλου.
Ο φασισμός είναι η αντεπανάσταση στην όποια εξέγερση.
Η απληστία ήταν πάντα η κινητήρια δύναμη του συστήματος, η παραγωγή ευαγγέλιο και η υπεραξία σκοπός.Αλλά επίσης η απληστία είναι και η αιτία των καταρρεύσεων.
Ο Herbert Marcuse λέει κάτι -κατά τη γνώμη μου- σωστό.
"Είναι ακόμα αλήθεια ότι ο καπιταλισμός αναπτύσσεται μέσα από την αυξανόμενη εξαθλίωση και ότι η φτώχεια θα είναι βασικός παράγοντας επανάστασης-αν και με νέες ιστορικές μορφές(...) Η επανάσταση συνεπάγεται ένα ριζοσπαστικό μετασχηματισμό των αναγκών και των ίδιων των προσδοκιών, πολιτιστικών καθώς και υλικών, της συνείδησης και της ευαισθησίας, της εργασιακής διαδικασίας καθώς και της αργίας.
Αυτός ο μετασχηματισμός φαίνεται στον αγώνα κατά του κατακερματισμού της εργασίας , της αναγκαιότητας και παραγωγικότητας των ανόητων ενεργειών και ανόητων εμπορευμάτων, κατά της πλεονεξίας του αστού, κατά της υποδούλωσης με τη μορφή της τεχνολογίας, της διαστρέβλωσης με τη μορφή της καλοζωίας(...)".
Σε όλα αυτά ο φρουρός του συστήματος ή φασίστας(όπως θες πες τον) έχει ξεκάθαρη θέση και στάση...το δικό του αφέντη του.
Ο λάκκος με τα κολοδάχτυλα έχει σκαφτεί...ας πάρει ο καθένας μια απόφαση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου