Ο Κεν Λόουτς για τη Θάτσερ: «Να ιδιωτικοποιήσουμε την κηδεία της»

 

«Να βγάλουμε την κηδεία σε δημοπρασία και να την αναθέσουμε σε αυτόν που θα δώσει τη φτηνότερη προσφορά»

Όσοι τον έχουν γνωρίσει από κοντά, εκπλήσσονται από το γεγονός ότι αυτός ο ήπιος στη συμπεριφορά του, σχεδόν ντροπαλός άνθρωπος, δεν μασάει καθόλου τα λόγια του όταν πρόκειται να υπερασπιστεί τα ιδεολογικά του πιστεύω: Από χθες κάνει τον γύρο του κόσμου η δήλωση του Κεν Λόουτς για τον θάνατο της «Σιδηράς Κυρίας» Μάργκαρετ Θάτσερ: «Η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν η πιο διχαστική και καταστροφική πρωθυπουργός της σύγχρονης εποχής. Μαζική ανεργία, κλεισμένα εργοστάσια, κατεστραμμένες κοινότητες, αυτή είναι η κληρονομία της. Ήταν μια μαχήτρια και ο εχθρός της ήταν η βρετανική εργατική τάξη. Στις νίκες της τη βοήθησαν οι διεφθαρμένοι πολιτικοί ηγέτες του Εργατικού Κόμματος, και πολλών συνδικάτων. Η σημερινή άθλια κατάσταση οφείλεται στις πολιτικές που αυτή ξεκίνησε. Τον δρόμο που αυτή άνοιξε ακολούθησαν και άλλοι πρωθυπουργοί, με πρώτο τον Τόνι Μπλερ. Εκείνη ήταν ο οργανοπαίχτης κι αυτός ήταν η μαϊμού που χόρευε. Θυμηθείτε ότι είχε αποκαλέσει τον Μαντέλα τρομοκράτη, ενώ είχε πιεί το τσάι της με τον βασανιστή και δολοφόνο Πινοτσέτ.

Πώς να την τιμήσουμε, όπως της αξίζει; Να ιδιωτικοποιήσουμε την κηδεία της. Να βγάλουμε την κηδεία σε δημοπρασία και να την αναθέσουμε σε αυτόν που θα δώσει τη φτηνότερη προσφορά. Αυτό θα ήθελε και η ίδια».

Ο Κεν Λόουτς έχει κατ΄ επανάληψη αναφερθεί στις συνεντεύξεις του στην περίοδο Θάτσερ, που σημάδεψε τη Βρετανία: «Οι εταιρείες δεν είχαν τα έσοδα που ήθελαν, και η Θάτσερ κατέστρεψε τα συνδικάτα που μπορούσαν να προστατεύσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και επέτρεψε στις εταιρείες να πτωχεύουν χωρίς κανέναν περιορισμό. Μέσα σε ένα-δύο χρόνια είχαμε στην Αγγλία σχεδόν 3.000.000 ανέργους. Αν κάποιος δεν ήθελε να δουλέψει για τον μισό μισθό του, κάποιος άλλος θα έπαιρνε τη θέση του για λιγότερα. Αυτό το μοντέλο ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη. Και αργότερα ανακάλυψαν ότι οι άνθρωποι στην Ινδία ή την Κίνα εργάζονται με ακόμη λιγότερα. Επομένως, ακόμη περισσότερη ανεργία... Σήμερα τα κράτη δεν μπορούν να συλλέξουν τους φόρους και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, οι τράπεζες προσπαθούν να βγάλουν κέρδη από ανθρώπους που δεν μπορούν να ξεχρεώσουν».

Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ο θάνατος της Θάτσερ, ξεκίνησε στις ιστοσελίδες της «Guardian» -μεταξύ άλλων- ένας διάλογος για το ποια ταινία αντιπροσωπεύει καλύτερα τη θατσερική περίοδο, πέρα φυσικά από το ανεπιτυχές «The Iron Lady» με τη Μέριλ Στριπ, εκείνη την εκρηκτική περίοδο με τις απεργίες των ανθρακωρύχων, το πανκ, τον πόλεμο των Φόκλαντς, τον αγώνα για ίσα δικαιώματα στις μειονότητες, τη μάχη ενάντια στον ρατσισμό... Στην κορυφή των προτιμήσεων είναι το «Ωραίο μου πλυντήριο» και το «Ο Σάμι και η Ρόζι κάνουν έρωτα» (του Στίβεν Φρίαρς και τα δύο, 1985 και 1987 αντίστοιχα), αλλά και μια εξαιρετική ταινία που δεν προβλήθηκε ποτέ στις ελληνικές αίθουσες, το «The Ploughman΄s Lunch» του Ρίτσαρντ Έιρ (1983) όπου ο Τζόναθαν Πράις υποδύεται έναν δημοσιογράφο του BBC, που η διεισδυτική έρευνά του για την κρίση στο Σουέζ το 1956 «μπλέκεται» με τον πόλεμο των Φόκλαντς. Μέρος της ταινίας περιλαμβάνει λήψεις από το θριαμβευτικό για τη Θάτσερ συνέδριο των Συντηρητικών το 1982 στο Μπράιτον, μετά τη νίκη των Βρετανών στα Φόκλαντς.